Hoe moest ik nu verder zonder mijn vader??? - STERK naar je WERK

Hoe moest ik nu verder zonder mijn vader???

Deel dit artikel

Deel op email
Deel op linkedin
Deel op facebook

Toen mijn vader 7,5 jaar geleden overleed, wist ik echt niet hoe ik verder moest. Ik was 52 jaar oud, had mijn zaakjes goed voor elkaar, maar mijn hele wereld stortte in, omdat ik mijn maatje en mijn veilige roots kwijt was.

De foto’s hierboven symboliseren zo duidelijk waar mijn vader voor stond in mijn gezin van herkomst. Veiligheid, zorgzaam, liefdevol en voor mij diende hij als voorbeeld. Als mijn zusje en ik iets niet wisten, liet hij ons zien hoe iets moest en liet hij het ons zelf proberen. Of het nu ging om zandkastelen bouwen, badkamer tegelen of Franse grammatica. In mijn wereld kon en wist mijn vader alles.

Parents are guilty, but not to blame
En dat is precies hoe het komt, dat ik in mijn leven altijd vond dat ik alles zelf moest kunnen. Ik had van mijn vader, en trouwens ook van mijn moeder, geleerd dat je eerst alles zelf moest proberen. Niks mis mee zou je zeggen. Maar toch heeft die houding mij, in mijn volwassen leven, belemmerd om tijdig om hulp te vragen. Me vaak sterker en stoerder voordoen dan ik me eigenlijk voelde.

Na zijn overlijden ging ik maanden door een diep dal. In mijn hoofd hoorde ik papa zeggen: ‘kom op Iel, het is rot, maar je moet sterk zijn.‘ Maar ik had geen idee hoe! Dit verlies was te groot. En toch… na een half jaar realiseerde ik me opeens, dat ik weer redelijk functioneerde en weer kon genieten van dagelijkse dingen. En ik snapte er niks van. Hoe is me dat gelukt???  

Sterk op mijn manier
Het is me gelukt, omdat ik er op mijn eigen manier mee ben omgegaan. Mijn verdriet laten zien, er met mensen over praten, me laten troosten. Niks sterk en stoer. Gewoon super kwetsbaar en verdrietig. 

En daar kreeg ik iets voor terug. Bij mijn werkgever kreeg ik een fantastische re-integratieklus. Mensen om mij heen gaven me de ruimte. En dat allemaal omdat ik liet zien dat ik het in mijn eentje niet redde en hulp aanvaardde. 

De kracht van kwetsbaarheid
Ik heb mogen leren dat mijn zogenaamd stoere gedrag, mijn patroon, niet goed was voor mijn welzijn. En ook niet eerlijk naar de mensen om mij heen. Ruimte maken voor de kwetsbare Ilia, heeft mij zoveel sterker gemaakt. En zoveel gegeven. 

Wat had ik graag mijn vader ook dat gevoel gegund. Maar net als iedereen, was ook hij gevormd door zijn gezin van herkomst. Had hij een patroon ontwikkeld, waardoor hij deed wat hij dacht dat goed was, vanuit liefde. Nog steeds komt papa een paar keer per week voorbij, in mijn dagelijkse leven. Op deze Vaderdag een keertje extra. 

En jij?
Met dit artikel hoop ik je te inspireren óók goed voor jezelf te zorgen. Niet altijd maar sterk en stoer te doen. Laat je kwetsbare kant zien, het levert je zoveel op! 

Benieuwd hoe jij er voor staat? 

Warme groet,

Ilia Diepbrink
Burn-Out Preventie Coach

2 reacties op “Hoe moest ik nu verder zonder mijn vader???”

  1. Mooi geschreven Ilia en herkenbaar ! Tja die kwetsbaarheid. Zo lastig vaak maar zo mooi dicht bij jezelf. Kwetsbaar zijn maakt je sterker en sterker tot een moment dat kwetsbaarheid niet meer een zwakte lijkt maar een kracht wordt van je.

    Groetjes
    Guus

    1. Dank voor je reactie, Guus. De kracht van kwetsbaarheid, het kan vaak wel even duren voordat mensen tot dat besef komen. Maar wat een rijkdom wanneer het durft te omarmen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

STERK naar je WERK draait op SYS PlatformSYS Platform - Websites voor coaches